به گزارش دلفین، «یونس دهقانی» گرافیست هرمزگانی، متولد یکم آبان‌ماه ۱۳۷۰ در شهر میناب است. وی ضمن طراحی گرافیک در طراحی قلم فارسی یا همان فونت نیز تبحر دارد که ماحصل آن طراحی سه فونت اختصاصی است. برای آشنایی بیشتر مخاطبان دلفین با این هنرمند، گفت‌وگویی صمیمانه را ترتیب دادیم که خلاصه‌ای از آن در ادامه آمده است.
چگونه استعداد هنری‌تان را کشف کردید؟
فکر می‌کنم ذوق هنری‌ام را مدیون دایی‌ام هستم. در زمان کودکی دایی‌ام به کلاس آموزش خط می‌رفت و چون من هم به خط بسیار علاقه داشتم ذهنیت هنری‌ام از همان زمان شکل گرفت و تا امروز ادامه پیدا کرد. در سال ۱۳۸۹ تصمیم گرفتم که طراحی گرافیک را به‌عنوان حرفه و یک عشق دنبال کنم و شروع به کار کردم.
به‌عنوان یک طراح گرافیک موفق هرمزگانی از برنامه‌ها و اهداف آینده‌تان بگویید؟
برای رسیدن به هدفم دست از تلاش بر نخواهم داشت، نمی‌دانم طراح موفق لقب مناسبی برای من است یا نه. در سال ۱۳۹۷ برای اینکه به سمت حرفه‌ای شدن پیش بروم عضو انجمن طراحان گرافیک ایران شدم. قبل از من خیام مؤیدی عضو این انجمن بود ولی به دلایلی انصراف داد و در حال حاضر تنها هرمزگانی عضو انجمن طراحان گرافیک ایران هستم و این موضوع یکی از برنامه‌های کاری‌ام بود که محقق شد. اما الان برنامه‌هایم بیشتر در زمینه طراحی فونت و فونت‌سازی است. فونت‌سازی را از ۱۳۹۳ شروع کردم و برای آینده کاری‌ام فونت سازی را در اولویت قرار می‌دهم.
اولین نمایشگاه من نمایشگاه تایپوگرافی بود و بیشترین کارهایی که انجام دادم در حوزه تایپ دیزاین بود. الان فکر می‌کنم می‌توانم یک فونت با اصالت شخصی خودم داشته باشم. در همین راستا سه فونت فارسی با نام‌های میناب، گویا و دهقان را با تصورات ذهنی و شخصی خودم و با توجه به نیازها و کمبودهای موجود در فونت‌های فارسی طراحی کرده‌ام که در دفترم استفاده می‌کنم.
برای طراحی فونت‌هایی که انجام داده‌اید چه برنامه‌ای دارید؟
فکر می‌کردم این فونت‌ها را می‌توانم عرضه کنم اما بعد حس کردم هنوز به آن پختگی عرضه عمومی نرسیده است. با این حال از همین فونت‌ها در چرخه طراحی در دفتر خودم استفاده می‌کنم و مشتری‌ها می‌پسندند. همین‌طور این فونت‌ها را در اختیار چند تن از دوستان و همکاران طراح قرار داده‌ام و آن‌ها هم خروجی‌های خوبی با این فونت‌ها داشته‌اند.
با توجه به فعالیت حرفه‌ای‌تان آیا به مهاجرت به بندرعباس یا پایتخت فکر کرده‌اید؟
من میناب زندگی می‌کنم اما سفارش کار از مرکز استان دارم و به‌صورت آنلاین و تلفنی با بندرعباس کار می‌کنم. پس مهاجرت به بندرعباس در ذهنم منتفی است. اما شاید اگر یک روز بخواهم از میناب بروم، مهاجرت به پایتخت را در نظر دارم.
شما در زمینه طراحی جلد کتاب هم آثار فاخری خلق کرده‌اید. ایده‌های طراحی‌تان از کجا نشات می‌گیرد؟
به نظرم طراحی جلد کتاب بسیار جذاب است. برای طراحی جلد کتاب از تصویرسازی می‌کنم و اکثراً کتاب‌هایی را انتخاب می‌کنم که از دل فرهنگ بومی ما آمده‌اند چراکه من با این فرهنگ و تمام قصه‌های شیرین آن بزرگ شده‌ام. به نظرم چون با محتوای کتاب ارتباط خوبی برقرار می‌کنم، طرح جلد نیز خوب از آب در می‌آید.
سال ۱۳۹۳ به نمایشگاه پوسترهای تئاتر فجر دعوت شدم و آنجا با استاد «حسین احمدی نسب» هنرمند مینابی ملاقاتی داشتم. ایشان به من گفت: «اگر می‌خواهی خودت را بالا بکشی اول باید اتفاقاً دور و بر خود را به خوبی به تصویر بکشی.» من مدیون این صحبت این هنرمند بزرگ هستم؛ چرا که میناب از فرهنگی غنی برخوردار است. مراسم، لباس، صنایع‌دستی و موسیقی بومی هرمزگان بسیار متنوع است.
چه موفقیت‌هایی در سال‌های اخیر کسب کرده‌اید؟
در سال ۹۳ اولین نمایشگاه حرفه‌ای‌ام را با عنوان «قافیه خطوط» برگزار کردم که در آن ۴۲ تابلوی تایپوگرافی شده بر اساس اشعار مولانا را در نگارخانه گرمساری ارائه کردم. در این نمایشگاه تابلوهایی ارائه کردم که اصلاً خوانایی نداشت چراکه در طراحی کارها فقط به زیبایی فکر می‌کردم. از ابتدای ایده پردازی به این موضوع فکر کردم که تایپوگرافی یا باید زیبا باشد یا خوانا.
از سال ۹۳ به بعد تصویرسازی کارکردم و دومین نمایشگاهم «نهان نهان» نام داشت. در سال ۹۷ در گالری مرداد آثاری با موضوع زن به نمایش درآوردم که این نمایشگاه شامل تابلوهای تصویرسازی شده با موضوع زنان بود. بین این سال‌ها چند نمایشگاه گروهی هم با دوستان و همکاران برگزار کردم.

دلچـسب‌تــرین جایزه‌ای‌که دریافت کردید، چه بود؟
جایزه‌های استانی زیاد داشته‌ام اما فکر می‌کنم بهترین جایزه‌ای که تا به حال گرفته‌ام، برای مجموعه پوسترهای تئاتر بود که در جشنواره بین‌المللی مقاومت مقام اول را کسب کردم. از سال ۹۳ که طراحی پوستر کار کردم در استان جایزه‌های مختلفی گرفتم اما همیشه دوست داشتم در جشنواره فجر در بخش پوستر فجر مقام بیاورم. البته هنوز دارم برای این هدف تلاش می‌کنم و برای نمایش‌ها پوستر تولید می‌کنم و یک روز حتماً آن جایزه را خواهم گرفت اما شاید در سن بالاتر.
شما در فضای مجازی دنبال کننده‌های زیادی دارید برای نوجوانان و جوانانی که شما را دنبال می‌کنند و به این هنر علاقه‌مند هستند، چه توصیه‌ای دارید؟
من فکر می‌کنم مطالعه و بررسی آثار اساتید و بزرگانی که در این زمینه کار کرده‌اند، بهترین راهنماست. اکنون دیگر زمان اینکه یک نفر بخواهد همه تخصص‌ها را با هم یاد بگیرد، نیست. اگر علاقه‌مندان رشته طراحی گرافیک را انتخاب کرده‌اند، این رشته بسیار وسیع است و به نظرم بهتر است در یکی از بخش‌ها تخصص پیدا کنند تا اینکه از همه بخش‌های این دنیای وسیع اندکی بیاموزند. مثلاً اگر فردی یک طراح پوستر یا یک تایپوگرافیست موفق باشد، بهتر است از اینکه در همه بخش‌های گرافیک کار کند اما یک گرافیست معمولی باشد.
برای موفقیت در حوزه‌ی گرافیک باید چه رویکردی در پیش گرفت؟
موفقیت در این رشته هنری مستلزم این است که هنرجویان آثار بزرگان این حوزه را ببینند، در دوره‌های اساتید شرکت کنند و در کنار آن مطالعه بسیار حیاتی است. هنرجویان می‌توانند از مجلات گرافیکی استفاده کنند و ایده بگیرند. نکته مهم‌تر این است که گرافیک را باید خود فرد بخواهد و بیاموزد، من سه ترم دانشگاه علمی و کاربردی بندرعباس رشته گرافیک خواندم و بعد انصراف دادم چون فکر می‌کردم خودم باید گرافیک را بیاموزم و دنبال کنم و در دانشگاه چیزی به من اضافه نشد.
و اما حرف آخر.
دوست دارم این موضوع را بیان کنم که سال ۸۷ من یک کارگر ساده تابلوسازی گویا در میناب بودم. تابلو رنگ می‌کردم و به شکل سنتی تابلوهای مغازه‌ها را درست می‌کردیم. اما با همت و تلاش حالا استودیو گویا، زیرمجموعه همان تابلوسازی گویا را تأسیس کردم که یک استودیوی گرافیکی برای تولید محتوای گرافیکی منحصربفرد و به دور از کپی‌برداری است و تلاش دارم این استودیو را به جایی برسانم که کارهای تولیدی‌اش در سطح کارهای پایتخت باشد. یک نکته دیگر نیز این‌که ما یک گروه گرافیکی مستقل در میناب به نام «پی‌شنبه‌ها» داریم و هر هفته تحولات روز گرافیک دنیا را دورهم مرور و بررسی می‌کنیم و تلاش داریم اینجا آدم‌هایی را تربیت کنیم که گرافیک را به‌صورت حرفه‌ای بیاموزند. امیدوارم در این مسیر نیز دستاوردی خوبی داشته باشیم و افراد بتوانند به صورت حرفه‌ای این رشته را دنبال کنند.

گفت و گوی اختصاصی: اوریا حمیدی

این مطلب در نشریه دلفین منتشر شده است.